مترجم سایت

بنده معتقدم برای تحقق دولت اسلامی باید به فکر تشکیل کشور اسلامی بود، بدون شکل پذیری ان دولت اسلامی شکل نمی گیرد، حتی اگر هم تشکیل شد یک کار سطحی و مقطعی خواهد بودتحقق دولت یک کار مقطعی نیست و مربوط به بخش خاصی هم نیست  دولت نیاز به مدیران اسلام گرایی دارد که از قبل می بایست در بخش های خاصی آموزشی دیده باشند لذا باید واحد ها و مراکز ما به سمت اسلامی شدن بروند.دولت باید بر پایه اقتصاد خود مدیریت کند و این اقتصاد تنها دولتی نیست و بخش عظیمی از آن واحدهای تجاری خصوصی است پس باید مراکز اقتصادی خصوصی ان اسلامی گردد این همان جامعه اسلامی است.بدون زمینه و بستر اقتصادی اسلامی نمی توان بنای یک کار اسلامی را گذاشت لذا تحقق دولت اسلامی می طلبد که ما تلاش خود را بر روی تشکیل یک کشور اسلامی نیز متمرکز کنیم این دو بخش لازم و ملزوم یکدیگر هستند.

*مالكیت صد در صدی شركت INTEL  اسرائیلی(1974)

*افتتاح محیط آموزشی پیشرفته 2 میلیون دلاری در شهرحیفا(1998)

* سرمایه گذاری telescicom  بخش holon

*كسب و تولید   dsp   برای  1/6b دلار (99/10)

(3) سرمایه گذارس شركت INTEL در آموزش و پرورش اسرائیلی با در نظر گرفتن تبعیض نژادی.

شركت INTEL برای ارتقاء سطح تحصیلات در كشور اسرائیل سرمایه گذاری می كند. علاوه بر این بورسیه هایی را برای دانش آموزان در نظر می گیرد. این شركت منابع قابل توجهی از سرمایه خود را به تحقیق و خریداری ابزار و لوازم آزمایشگاهی اختصاص می دهد.

22 ژوئن سال 2001 حركت هشدار دهنده alawpa

تقاضای جدید شركت INTEL از كشور اسرائیل:

شركت نوكیا nokia

محصولات و شركت های تحت پوشش(وابسته):

محصولات الكترونیكی نوكیا، تلفن های همراه، دستگاه های تلوزیونی و غیره

نتا یج تحقیقا تی

شركت نوكیا سرمایه گذاری عظیم خود را در اسرائیل آغاز كرده است.

مدیر كل شركت نوكیا lars wolf  لارس ولف در طی یك مصاحبه خبری با jersualem post بیت المقدس پست اعلام كرد (در 4 مارس 2001): ما در همه ابعاد و جنبه ها بروی اسرائیل متمركز شدیم زیرا ما یك پروژه داخلی به نام پروژه اسرائیل داریم این پروژه به این معنی است كه ما به اسرائیل از دیدگاه شبكه ایی، از دیدگاه سازمان اهل ریسك و خطر نوكیا و همچنین از دیدگاه مركز تحقیقاتی نوكیا نگاه می كنیم (در نظر می گیریم).

شركای جسور شركت نوكیا كه شعبه ایی از سازمان اهل ریسك نوكیا هستند(**شاید یكی از دلایلی كه نویسنده این مقاله به شركای نوكیا جسور خطاب می كند و آن ها را س اهل ریسك می داند این باشد كه آن ها سرمایه گذاری های خود را در كشوری قرار می دهند كه بنیه سیاسی و اقتصادی محكمی ندارد این كشور ثبات اقتصادی چندانی را به علت شرایط سیاسی خاص خود ندارد. از ان جا كه احتمال هر گونه حمله های نظامی و اقتصادی از سوی كشورهای مسلمان و خصوصاً همسایه به این كشور می رود سرمایه گذاری در این كشور ریسك و جسارت خاص خودش را می طلبد) اقدام به یك سرمایه گذاری جدید500 میلیون دلاری در ماه دسامبر 2000 كرده اند و اجازه دادند كه میزان اضافه و نا متناسب آن صرف هزینه های شركت های اسرائیلی شود. مركز تحقیقاتی اسرائیل در انتظار این است كه اسرائیل چه وقتی همكاری خود را با آن ها آغاز می كند.

اطلاعات مضاعف و منابع خبری دیگر:

غریب ترین امام من كیست؟

 علی(ع)؟

         حسن(ع)؟

                    حسین(ع) ؟

                كدام شان می باشند؟

آیا در میان ائمه ما اینان بیشتر مظلوم واقع شدن یا كه امام دیگری بود؟

اصلاً چرا مردم این سه امام را مظلوم می خوانند؟

آیا به خاطر این كه مردمان زمانشان به شخصیت حقیقی آن ها پی نبرده بودن؟ یا كه طابوتشان را تیر باران كرده اند؟ یا بیعت كردن و بیعتشان را شكسته اند؟ یا به جای آن كه دست به دامانشان برند و از آنان مسعلط كنند دامان خودشان را پر از سنگ كردند و سنگ بر پیشانی شان زدند؟ یا به جای گوش دادند به حرف هایشان، لبانشان را با چوب خیزران می زدند؟ یا به جای این كه از آنان بخواهند هدایتشان كنند با سنگ جلوی هدایت كردنشان را گرفتند؟

اما من، می خواهم چیز دیگری بگویم

اگر تاریخ همه ائمه را بنگریم  پر است از این مظلومیت ها، اما غریب ترین امام ما كه بود؟

اگر شامیان بر سر منابر، علی(ع) را لعن می كردند، به خاطر آن بود كه دستگاه خلافت بنی امیه (معاویه) چنان از ابزارهای تبلیغاتی خود استفاده كرده بود كه همه علی(ع) را تارك الصلاة می دانستند!.

معاویه در راهی كه سوگند خورده بود چنان پای بند، پیش می رفت كه مردم شام به خلیفه الهی پسر ابوسفیان  و هند جگرخوار بر روی زمین ایمان داشته و لعن بر پسر اعم رسول خدا، اولین مرد مسلمان تاریخ را برای ورود به بهشت واجب می دانستند!.

اگر علی(ع) خار در چشم داشت و استخوان در گلو ، و امام حسن(ع) از درد روزگار پاره های جگر بالا آورد و اگر امام حسین(ع) سر بر بالای نیزه داشت همه از دست مردمان نفهم روزگار بود.

مردمانی كه از یك طرف نفهمی شان و از طرف دیگر دستگاه حیله گر و مكار بنی امیه كه فضای دورغینی را برایشان نمایش می داد، عرصه را برای ارشاد آن امامان تنگ كردند.

اما همان مردمی كه علی(ع) را تارك الصلاة می خواندند وقتی سخنان علی(ع) گونه زینب(س) را در شام شنیدند به گریه افتادند و همان اشك ها بساط حكومت ابتذال را به مخاطره انداخت.

اما در عصر ما، كه به دهكده ی جهانی اطلاعات معروف است، دیگر نمی شود گفت كه نمی توان صدای علی(ع) ،حسن(ع) ،حسین(ع) راشنید.

یك سئوال.... امام ما كجاست؟؟؟

چند نفر، كجا و چرا به یاد امامشان هستند ، چه كسانی قدم هایشان برای تعجیل در ظهور امامشان است؟ چه كسانی اگر كاری می كنند اگر درسی می خوانند اگر درسی می دهند و اگر هركاری دیگری كه می كنند برای ظهور می باشد.

چند نفر صدای زینب(س) را می شنوند و اشك هایشان جاری می شود.

آیا وقتی امام زمان ما می فرماید اگر شیعیان من مرا به اندازه یك لیوان آب خوردن می خواستند من می آمدم. او استخوان در گلو و خار در چشم نیست ؟

آیا نمی شود گفت وقتی امام ما می فرماید شیعیان من با هر گناهی كه می كنند تیری به قلب من می زنند، به جای امام حسن(ع) كه بر طابوت او تیر اندازی كردن، ما قلب امام زمان مان را تیر باران ن

می كنیم؟

آیا برای امام عصر ما رقص و هله هله كوفیان وشامیان جلوی سرهای بریده دردناك تر بود، یا رفت آمد آن چنانی برادر و خواهر به اصطلاح شیعه من و تو در خیابان های امروزی؟

در زمانی كه همه مدعی فهمند پس چرا هیچكس نمی فهمد امامش از او چه می خواهد؟...

تو صد مدینه داغی، تو صد بقیع، دردی

یتیم می شود خاك، اگر كه بر نگردی

تمام شب نیفتاد، صدای گریه باد

چه بادهای زردی! چه كوچه های سردی!

دو قریه آن طرف تر، بپیچ سمت لبخن                     د

شكوفه می فروشد، بهار دوره گردی

كسی می آید از راه، چه ناگهان! چه ناگاه!

خدای من چه روزی! خدای من، چه مردی!

از آسمان چارم، مسیح، بازگشته ست

زمین ولی چه تنهاست، مگر تو بازگردی...